św. Hubert

Widzenie św. Huberta

Patron leśników
i jeźdźców

więcej »

św. Jerzy

św. Patryk

Patron kawalerzystów
i opiekun koni

więcej »

św. Filip

św. Filip Apostoł

Jego imię oznacza "przyjaciel koni"

więcej »

bł. Zefiryn

bł. Zefiryn

Patron osób zajmujących się handlem końmi

więcej »

St Martin Dividing his Cloak

Patron żołnierzy, kawalerzystów i jeźdźców

św. Marcin z Tours, biskup

11 XI – wspomnienie liturgiczne   Facebook

  

Marcin urodził się w Pannonii (dzisiejsze Węgry) około roku 316 z rodziców pogańskich. Mając 15 lat wstąpił do służby wojskowej, którą odbywał w Galii. Przyjąwszy chrzest, porzucił służbę wojskową i założył klasztor w Liguge. Prowadził w nim życie monastyczne pod kierunkiem św. Hilarego. Z czasem został kapłanem i biskupem Tours. Był dobrym pasterzem swojego ludu, założył inne klasztory, pouczał duchowieństwo, gorliwie głosił Ewangelię. Zmarł w roku 397. Jest patronem jeźdźców, kawalerii i żołnierzy.

St Martin Dividing his Cloak

Patron żołnierzy, kawalerzystów i jeźdźców

św. Marcin z Tours, biskup

11 XI – wspomnienie liturgiczne   Facebook

  

Marcin urodził się w Pannonii (dzisiejsze Węgry) około roku 316 z rodziców pogańskich. Mając 15 lat wstąpił do służby wojskowej, którą odbywał w Galii. Przyjąwszy chrzest, porzucił służbę wojskową i założył klasztor w Liguge. Prowadził w nim życie monastyczne pod kierunkiem św. Hilarego. Z czasem został kapłanem i biskupem Tours. Był dobrym pasterzem swojego ludu, założył inne klasztory, pouczał duchowieństwo, gorliwie głosił Ewangelię. Zmarł w roku 397. Jest patronem jeźdźców, kawalerii i żołnierzy.

Modlitwa

Modlitwa

Boże, Ty zostałeś uwielbiony przez życie i przez śmierć świętego Marcina, biskupa, † odnów w naszych sercach cuda Twojej łaski, * aby ani śmierć, ani życie nie mogły nas odłączyć od Ciebie. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Życiorys

Z listów Sulpicjusza Sewera (ok. 363-420)

Marcin ubogi i pokorny

Marcin na długo wcześniej znał dzień swojej śmierci i zapowiadał braciom, że bliskie już jest jego rozłączenie z ciałem. Tymczasem wynikła potrzeba udania się do diecezji Candes, ponieważ duchowni tego Kościoła poróżnili się między sobą. Marcin pragnął przywrócić tam pokój. Choć dobrze wiedział o zbliżającym się końcu, nie powstrzymało go to jednak przed podróżą dla załatwienia tego rodzaju sprawy. Sądził, że będzie to szczęśliwym dopełnieniem cnót, jeśli pozostawi Kościołowi na nowo odzyskany pokój.
Przez jakiś czas pozostawał w tej miejscowości, albo raczej w kościele, do którego zaszedł. Po przywróceniu pokoju wśród duchowieństwa, kiedy zamierzał już powrócić do klasztoru, nagle zaczął opadać z sił. Zwołał więc braci i oświadczył, że chwila jego śmierci jest blisko. Wtedy to żałość i płacz ogarnęły wszystkich i wszyscy wśród łez wołali jednogłośnie: "Dlaczego nas opuszczasz, ojcze? Komu zostawiasz nas strapionych? Do twej owczarni wtargną wilki drapieżne; skoro zabraknie pasterza, któż nas obroni przed ich atakami? Wiemy, że pragniesz być z Chrystusem, ale twoja nagroda jest pewna i nie zmniejszy się na skutek zwłoki; ulituj się raczej nad tymi, których pozostawiasz".
Wtedy Marcin, wzruszony łzami - ponieważ zawsze był zjednoczony z Panem przez serdeczne miłosierdzie - zapłakał, i zwróciwszy się do Pana, tyle tylko odpowiedział płaczącym: "Panie, jeśli jeszcze potrzebny jestem Twemu ludowi, nie wzbraniam się przed pracą. Niech się dzieje wola Twoja".
Jakże niezwykły człowiek! Niezwyciężony przez trudy, niezwyciężalny nawet przez śmierć. Nie skłaniał się ani w jedną, ani w drugą stronę: śmierci się nie lękał, przed życiem się nie wzbraniał. Podniósłszy oczy i ręce ku niebu, nie odrywał od modlitwy niestrudzonego ducha. Kapłani, którzy zebrali się wokół niego, prosili, aby ulżył ciału kładąc się na bok. On jednak odpowiedział: "Pozwólcie mi, bracia, pozwólcie patrzeć raczej w niebo niż na ziemię, aby moja dusza, która ma wyruszyć do Pana, przyjęła właściwy kierunek". To powiedziawszy, ujrzał stojącego obok szatana. Wtedy rzekł: "Na co czekasz, krwawa bestio? We mnie niczego nie znajdziesz, przeklęty; mnie przyjmie łono Abrahama".
Z tymi słowami oddał ducha niebu. Szczęśliwy Marcin zostaje przyjęty na łono Abrahama, Marcin ubogi i pokorny wstępuje do nieba jako bogaty.

Wydarzenia na Facebook'u   2014 * 2015

św. Patryk

św. Patryk

Patron kowali
i opiekun zwierząt domowych

więcej »

św. Roch

św. Roch

Opiekun zwierząt domowych

więcej »

św. Idzi

św. Idzi i łania

Patron handlarzy koni

więcej »

św. Gwidon

św. Gwidon z Anderlechtu

Opiekun koni pociągowych i stajni

więcej »

św. Eustachy

Wizja św. Eustachego

Wzywany w przypadku chorób koni

więcej »

św. Franciszek

św. Franciszek z Asyżu

Przyjaciel świata przyrody

więcej »

św. Marcin

Anthony van Dyck (1599–1641), St Martin Dividing his Cloak, c.1618

Patron jeźdźców, kawalerii
i żołnierzy

więcej »

św. Eligiusz

Św. Eligiusz

Patron kowali, woźniców
i weterynarzy

więcej »